Kiedy klient pisze do nas „poproszę tę dużą listwę Gaudi", zwykle ma na myśli jeden z kilkunastu profili z kategorii Gaudi Decor listwy ścienne. Problem w tym, że nazwy w tym katalogu to same numery: 1.51.400, 1.51.301, 1.51.308. Bez wymiarów z karty te symbole nic nie mówią, a różnica między najszerszym a najwęższym profilem z tego zestawienia to na ścianie zupełnie inny efekt.

Poniżej rozkładamy na części osiem profili ściennych z linii Europlast, które sprzedają się najlepiej, oraz dwa narożniki, które do nich pasują. Każdy wymiar pochodzi z karty produktu w naszym sklepie, nie z folderu producenta. Pokazujemy też, jak numeracja 1.51 i 1.52 układa się w system, dzięki któremu ramę na ścianie da się złożyć bez ani jednego cięcia pod kątem.

Najkrótsza odpowiedź: który profil Gaudi zamówić

Jeżeli chcesz decyzję w trzydzieści sekund, oto ona.

• 1.51.400 to profil o wysokości 4,5 cm i grubości 1,6 cm. Najszerszy pas w grupie zwykłych listew, uniwersalny do dużych ram na ścianie.
• 1.51.301 ma 4,2 cm wysokości i 1,6 cm grubości. Prawie ten sam gabaryt, ale pasuje do bardzo okazałych narożników ornamentowych.
• 1.51.308 to 4,1 cm wysokości przy 2,0 cm grubości. Najbardziej wysunięty ze ściany, więc daje najgłębszy cień.
• 1.51.312 ma 4,0 na 1,9 cm i jest kompromisem między 308 a 400.
• 1.51.377 FLEX to 5,20 cm wysokości i 1,70 cm grubości w wersji giętej, przeznaczonej do kolumn, półkolumn i łuków.
• 1.51.338 (4,00 na 0,90 cm) i 1.51.322 (2,5 na 1,2 cm) to profile do drobniejszych podziałów i do ram wewnętrznych.

Wszystkie listwy ścienne w tym zestawieniu mają na karcie ten sam materiał, poliuretan, i tę samą długość handlową: 200 cm, czyli 2,0 metra bieżącego. To ważne przy przeliczaniu zamówienia, bo cała arytmetyka sprowadza się do dzielenia przez dwa.

Numeracja 1.51 i 1.52, czyli listwa i jej narożnik

Symbole w linii Europlast wyglądają jak numer katalogowy bez znaczenia, ale mają logikę, którą warto znać przed zamówieniem.

Pierwsze dwa człony określają typ produktu. Wszystko, co zaczyna się od 1.51, to listwa ścienna sprzedawana na odcinki. Wszystko, co zaczyna się od 1.52, to narożnik, czyli pojedynczy gotowy element dekoracyjny do wklejenia w róg kompozycji. To rozróżnienie widać także w strukturze sklepu: listwy stoją w kategorii listew ściennych, narożniki w osobnej kategorii Gaudi Decor narożniki.

Trzeci człon to numer wzoru. I tutaj zaczyna się rzecz, która najbardziej myli: numer wzoru listwy nie zawsze pokrywa się z numerem wzoru narożnika. Czasami pokrywa się idealnie, jak w parze 1.51.400 i 1.52.400. Czasami nie, bo do jednej listwy przypisano narożniki o zupełnie innych numerach.

Karta produktu 1.51.308 wymienia aż sześć pasujących narożników: 1.52.284, 1.52.298, 1.52.297, 1.52.287, 1.52.289 oraz 1.52.308. Tylko jeden z nich ma ten sam numer wzoru co listwa. Karta 1.51.312 podaje trzy: 1.52.288, 1.52.292 i 1.52.312. Karta 1.51.322 podaje dwa: 1.52.285 i 1.52.286.

Wniosek praktyczny. Nie zgaduj narożnika przez podmianę „51" na „52" w symbolu listwy. To działa dla części modeli i nie działa dla reszty. Jedyne pewne źródło to sekcja z pasującymi narożnikami na karcie konkretnej listwy, którą kupujesz. To ta sama zasada, którą opisaliśmy szerzej w przewodniku po ofercie Gaudi Decor.

Profil szeroki a wąski: co realnie zmienia się na ścianie

W kartach Gaudi wymiar opisany jako wysokość to szerokość pasa, który zobaczysz na ścianie. Wymiar opisany jako grubość to głębokość, czyli o ile listwa odstaje od tynku. Te dwie liczby robią dwie zupełnie różne rzeczy.

Wysokość steruje skalą kompozycji. Pas o szerokości 4,5 cm czytelnie zamyka ramę o boku dwóch metrów. Pas o szerokości 2,5 cm przy takiej samej ramie wygląda jak cienka obwódka i znika z odległości kilku metrów. Odwrotnie też jest prawdą: szeroki profil na małej ramie zjada jej wnętrze i kompozycja robi się ciężka.

Grubość steruje cieniem. Tu decyduje światło. Profil o grubości 2,0 cm rzuca wyraźną, ostrą linię cienia przy bocznym świetle z okna albo przy kinkiecie. Profil o grubości 0,90 cm daje cień symboliczny i na płaskiej ścianie oświetlonej od przodu praktycznie go nie zobaczysz.

Dlatego dwie listwy o niemal identycznej wysokości potrafią wyglądać zupełnie inaczej. 1.51.308 ma 4,1 cm wysokości i 2,0 cm grubości. 1.51.338 ma 4,00 cm wysokości i 0,90 cm grubości. Na rysunku technicznym to prawie ten sam pas. Na ścianie z bocznym światłem pierwsza rzuca cień ponad dwukrotnie głębszy.

1.51.400: najczęściej zamawiany duży profil

Listwa ścienna 1.51.400 to pozycja, po którą klienci naszego sklepu sięgają najczęściej w całej kategorii. Karta podaje 4,5 cm wysokości, 1,6 cm grubości i 200 cm długości, materiał to poliuretan, a we właściwościach wpisano odporność na wilgoć i uderzenia.

Powód popularności jest prozaiczny: to najszerszy pas wśród prostych listew z tego zestawienia, przy grubości, która nie robi z profilu gzymsu. 1,6 cm wystarcza na czytelny cień, a jednocześnie nie przeszkadza obok futryny ani przy zabudowie meblowej.

Karta produktu wskazuje jeden przykładowy narożnik zdobny: 1.52.400. Ten narożnik ma na karcie 29,30 cm wysokości, 29,30 cm szerokości i 2,60 cm grubości. Zwróć uwagę, że jest o milimetr grubszy niż listwa, więc po sklejeniu narożnik minimalnie wystaje przed pas listwy. To celowe: element narożny ma być czytelnym akcentem, a nie przedłużeniem profilu.

Opis producenta wskazuje drugą, praktyczniejszą funkcję: wyznaczanie stref w pomieszczeniach o dużej powierzchni. W dużym salonie albo w otwartej przestrzeni kuchnia plus jadalnia pas 4,5 cm poprowadzony na jednej wysokości porządkuje wnętrze skuteczniej niż zmiana koloru ściany.

1.51.301: profil pod duże narożniki ornamentowe

Listwa 1.51.301 ma 4,2 cm wysokości i 1,6 cm grubości, przy tej samej długości 200 cm i tym samym poliuretanie. Względem 1.51.400 różni się o trzy milimetry pasa, więc gołym okiem różnicy w gabarycie nie zobaczysz.

Sensu tej pozycji trzeba szukać po stronie narożników. Karta narożnika 1.52.299 wprost wskazuje 1.51.301 jako pasującą listwę, a dodatkowo wymienia jeszcze narożnik 1.52.279. Sam 1.52.299 to element o wymiarach 36,00 na 32,30 cm i grubości 2,20 cm.

Trzydzieści sześć centymetrów wysokości to duży ornament. Cztery takie narożniki zajmują na jednej ramie ponad metr obwodu, więc rama musi być pokaźna, żeby zdobienia się nie zlały: w praktyce bok od około 90 cm w górę.

1.51.308: najgrubszy profil i sześć narożników do wyboru

Listwa 1.51.308 to 4,1 cm wysokości przy 2,0 cm grubości. W całym zestawieniu zwykłych listew żaden inny profil nie wystaje ze ściany na dwa centymetry, więc to właśnie 308 daje najgłębszy cień i najsilniejszy efekt trójwymiarowości.

Druga rzecz, która wyróżnia ten model, to zaplecze narożników. Karta wymienia sześć pasujących elementów: 1.52.284, 1.52.298, 1.52.297, 1.52.287, 1.52.289 i 1.52.308. Żadna inna listwa z tego zestawienia nie ma tak szerokiego wyboru zakończeń.

Z punktu widzenia projektowania kompozycji to konkretna przewaga. Możesz dobrać ornament pod skalę wnętrza: skromniejszy w sypialni, bardziej rozbudowany w reprezentacyjnym holu, i nadal pracować na tej samej listwie w całym mieszkaniu. Ściany zachowują spójność, bo pas jest ten sam, a charakter każdego pomieszczenia zmienia się przez narożnik.

1.51.312: profil pośredni z trzema narożnikami

Listwa 1.51.312 ma 4,0 cm wysokości i 1,9 cm grubości. Względem 308 to jeden milimetr mniej pasa i jeden milimetr mniej głębokości, czyli różnica na granicy dostrzegalności. Karta wskazuje trzy pasujące narożniki: 1.52.288, 1.52.292 oraz 1.52.312.

Kiedy sięgnąć po 312 zamiast 308? Wtedy, gdy podoba ci się któryś z tych trzech narożników. Przy tak zbliżonych przekrojach o wyborze decyduje rysunek profilu i zakończenia, a nie wymiary.

Opis producenta zwraca uwagę na jeszcze jedną funkcję: prawidłowo zamontowana listwa ścienna pozwala zmienić proporcje pomieszczenia. To nie jest marketingowy frazes, tylko obserwacja optyczna. Pas poprowadzony wysoko, bliżej sufitu, obniża pomieszczenie. Pas poprowadzony na wysokości około jednej trzeciej ściany od podłogi podnosi je, bo dzieli powierzchnię na węższy dół i szerszą górę.

1.51.338, 1.51.321 i 1.51.322: kiedy zejść niżej

Nie każdą kompozycję buduje się z jednego profilu. Trzy pozycje z tego zestawienia są wyraźnie drobniejsze i pracują jako uzupełnienie.

1.51.338 ma 4,00 cm wysokości, ale tylko 0,90 cm grubości. Pas jest szeroki, cień minimalny. To profil do wnętrz, w których chcesz mieć rysunek ramy bez dodatkowej faktury, na przykład w jasnej sypialni ze światłem rozproszonym. Opis podkreśla lekkość i łatwość montażu, co przy niecałym centymetrze grubości ma sens także dla docisku podczas klejenia.

1.51.322 to 2,5 cm wysokości i 1,2 cm grubości. Najmniejszy profil w zestawieniu, przeznaczony do drobnych podziałów i ram wewnętrznych. Karta wskazuje dwa narożniki: 1.52.285 oraz 1.52.286.

1.51.321 to wąski profil o wysokości 8 cm i grubości 1,9 cm przy długości 200 cm, przeznaczony do drobnych podziałów i ram wewnętrznych. W karcie produktu wysokość i grubość były przez pewien czas zamienione miejscami; wartości zostały już poprawione.

Praktyczne zastosowanie profili drobnych to ramy podwójne: duży prostokąt z 1.51.400 albo 1.51.308 i wpisana w niego mniejsza ramka z 1.51.322 w odległości kilku centymetrów.

1.51.377 FLEX: profil na kolumny, półkolumny i łuki

Listwa 1.51.377 FLEX to najwyższy profil w całym zestawieniu: karta podaje 5,20 cm wysokości przy 1,70 cm grubości i 200 cm długości. Materiał to ten sam poliuretan, ale w wykonaniu elastycznym.

Karta wskazuje trzy zastosowania: kolumny, półkolumny i łuki ścienne. To dokładnie te sytuacje, w których sztywny odcinek dwumetrowy nie ma jak przylgnąć do podłoża. Zamiast nacinać profil od spodu albo składać łuk z kilkunastu krótkich kawałków, kupujesz jeden element, który daje się dogiąć do promienia.

Jedno zastrzeżenie jest kluczowe i pochodzi wprost z karty produktu. Każda listwa FLEX ma swój indywidualny promień gięcia, dlatego przed zamówieniem producent prosi o zapytanie mailowe w celu dobrania właściwej listwy. To nie jest formalność. Profil dogięty poniżej swojego minimalnego promienia zacznie pracować przy klejeniu i odejdzie od ściany po kilku dniach.

Zanim więc dodasz FLEX do koszyka, zmierz promień łuku albo obwód kolumny i wyślij tę liczbę razem z numerem modelu. Więcej o montażu sztukaterii na powierzchniach zakrzywionych zebraliśmy we wpisie o listwach i sztukaterii giętej.

Tabela: profile 1.51 i narożniki 1.52 w jednym zestawieniu

Wszystkie omawiane pozycje z wymiarami z kart produktów. Przy narożnikach wysokość i szerokość to gabaryt całego elementu.

Wszystkie pozycje mają na karcie ten sam materiał: poliuretan. Listwy 1.51.301, 1.51.308, 1.51.312, 1.51.321 i 1.51.322 oraz oba narożniki mają dodatkowo wpisaną właściwość „odporne na wilgoć i uderzenia".

Jak dobrać profil do wysokiej ściany

Wysoka ściana zmienia zasady, bo zmienia dystans, z jakiego patrzysz na dekorację. W pokoju o wysokości 2,5 m stoisz blisko i widzisz detal. W pomieszczeniu o wysokości 3,2 m albo więcej górna część kompozycji jest od ciebie oddalona o kilka metrów i drobny profil po prostu znika.

Stąd prosta reguła robocza: im wyższa ściana, tym szerszy pas i tym większa grubość. Przy standardowych 2,5 do 2,7 m sensownie pracuje każdy profil od 4 cm w górę, a drobniejsze modele nadają się na ramy wewnętrzne. Przy 3 m i więcej stawiaj na 1.51.400 albo 1.51.308, bo pas poniżej 4 cm zaczyna wyglądać jak przypadkowa kreska.

Druga sprawa to podział pionu. Nie prowadź jednej ramy przez całą wysokość, bo dostaniesz prostokąt o proporcjach drzwi windy. Lepiej działa podział na dwa pasma: dolne mniej więcej do 100 cm i górne powyżej. Grubszy profil idzie wtedy na dół, bo tam kompozycja jest oglądana z bliska.

Trzecia sprawa to kierunek światła. Okno z boku każe stawiać na grubość, czyli 2,0 cm z 1.51.308. Światło padające na wprost nie zrobi cienia, więc wygrywa szerokość pasa, czyli 4,5 cm z 1.51.400.

Profil na klatce schodowej i wzdłuż biegu schodów

Klatka schodowa to najtrudniejsze miejsce dla sztukaterii ściennej i jednocześnie miejsce, w którym daje ona największy efekt. Trzy rzeczy działają tu inaczej.

Po pierwsze, linia biegu. Pas prowadzony równolegle do pochylenia schodów trzeba ciąć pod kątem innym niż 45 stopni na każdym przejściu z odcinka skośnego na poziomy spocznika. Tych kątów nie ustawisz na skrzynce uciosowej z fabrycznymi nacięciami: potrzebna jest kątownica nastawna albo pilarka z regulacją.

Po drugie, kontakt z ludźmi. Ściana klatki jest dotykana i ocierana walizką. Karty 1.51.301, 1.51.308, 1.51.312, 1.51.321 i 1.51.322 podają odporność na wilgoć i uderzenia, a poliuretan wybacza uderzenie, po którym kruchy materiał by się wykruszył.

Po trzecie, skala. Klatka to zwykle najwyższa przestrzeń w domu, oglądana z kilku poziomów naraz, więc grają tu szerokie profile. Sprawdza się pojedynczy pas 1.51.400 równolegle do balustrady, w stałej odległości od nosków stopni, plus ramy na ścianie spocznika.

O samym prowadzeniu listew przy schodach pisaliśmy szerzej we wpisie o listwach i sztukaterii na schodach oraz w klatce schodowej.

Rama z gotowym narożnikiem zamiast cięcia pod 45 stopni

To jest powód, dla którego numeracja 1.52 w ogóle istnieje. Klasyczna rama z listwy wymaga czterech cięć pod kątem 45 stopni na każdy róg, czyli ośmiu cięć na całą ramę. Każde z nich musi trafić w kąt co do stopnia, bo błąd jednego stopnia daje szczelinę widoczną z drugiego końca pokoju.

Wariant z gotowym narożnikiem eliminuje ten problem całkowicie. Wklejasz cztery elementy narożne w rogach zaplanowanego prostokąta, a między nie wstawiasz odcinki listwy docięte na prosto, pod kątem 90 stopni. Cięcie proste wykonasz piłką do drewna albo nożem, bez skrzynki uciosowej i bez pilarki.

Kolejność pracy wygląda tak:

• Wytrasuj prostokąt na ścianie poziomicą, zaznaczając osie, a nie krawędzie.
• Przyłóż narożniki w czterech rogach i zaznacz ołówkiem, gdzie kończą się ich ramiona.
• Zmierz odcinki między zaznaczeniami i dopiero teraz tnij listwy na prosto.
• Klej najpierw narożniki, poczekaj aż chwycą, potem wstawiaj odcinki.

Dlaczego narożniki idą pierwsze. Odcinek listwy zawsze przytniesz o dwa milimetry, a narożnik ma sztywny gabaryt: 1.52.400 to 29,30 na 29,30 cm, 1.52.299 to 36,00 na 32,30 cm.

Konsekwencja dla wymiarów ramy. Minimalny bok ramy to suma ramion dwóch narożników plus co najmniej kilkanaście centymetrów listwy między nimi, żeby kompozycja nie wyglądała jak dwa ornamenty sklejone ze sobą. Przy 1.52.299 o wysokości 36 cm oznacza to bok rzędu 90 cm w górę. Przy 1.52.400 możesz zejść niżej.

Ile metrów listwy i ile narożników zamówić

Przelicznik jest łatwy, bo wszystkie listwy 1.51 mają 200 cm długości, czyli 2,0 metra bieżącego na sztukę.

Krok pierwszy: obwód kompozycji. Dla pojedynczej ramy o bokach 120 na 80 cm obwód wynosi 4,0 m. Dla czterech takich ram na ścianie salonu to 16,0 m.

Krok drugi: odliczenie narożników. Odejmij od obwodu długość ramion, które zajmują gotowe elementy narożne. Cztery narożniki 1.52.400 o ramionach po 29,30 cm to około 2,3 m obwodu na jedną ramę.

Krok trzeci: zapas. Doliczaj od 10 do 15 procent na docinki i błędne cięcie. Przy ramach bierz górną granicę, bo krótkie odcinki generują więcej odpadu niż długie ciągi.

Krok czwarty: zaokrąglenie w górę do pełnych sztuk. 16,0 m obwodu minus 2,3 m na narożniki daje 13,7 m, plus 15 procent zapasu daje 15,8 m, czyli 8 sztuk listwy po 2 m.

Narożniki liczysz osobno, sztuka po sztuce: cztery na każdą ramę, plus jeden zapasowy na całe zamówienie, jeżeli robisz więcej niż dwie ramy.

Jak malować profile Gaudi Decor

Wszystkie profile w tym zestawieniu przychodzą pomalowane na biało i są gotowe do dalszego malowania. Karty formułują to na dwa sposoby: 1.51.301 jest opisana jako pokryta uniwersalną białą farbą, 1.51.321 jako pokryta białym podkładem. Efekt praktyczny jest ten sam: nie musisz gruntować.

Rodzaj farby jest jednak warunkiem, nie sugestią. Karty 1.51.308 i 1.51.322 mówią o farbach bez rozpuszczalników, karty 1.51.312, 1.51.321 i 1.51.338 o farbach wodnych. To ta sama informacja podana dwoma słowami: poliuretan maluje się wyłącznie farbami wodorozcieńczalnymi. Rozpuszczalnik organiczny narusza powierzchnię tworzywa i potrafi je zmatowić albo nadtopić.

Kolejność malowania ma znaczenie dla efektu. Masz dwie ścieżki i obie są poprawne:

• Malowanie przed montażem. Odcinki malujesz na płasko, na kozłach, dwoma cienkimi warstwami. Po sklejeniu punktujesz tylko łączenia i narożniki. Wygodne, gdy chcesz kolor inny niż ściana.
• Malowanie po montażu. Kleisz białe profile, szpachlujesz łączenia, szlifujesz i dopiero potem malujesz całość razem ze ścianą. Daje najczystszy efekt bez widocznych szwów, bo listwa i tynk dostają tę samą powłokę.

Druga ścieżka wygrywa, gdy listwa ma zniknąć w kolorze ściany i pracować wyłącznie cieniem. Pierwsza wygrywa, gdy profil ma kontrastować. Dobór stopnia połysku i samą procedurę opisaliśmy w poradniku Sztukateria: jak ją malować. Zdobione narożniki maluj pędzlem, nie wałkiem, bo wałek zostawia pustki we wgłębieniach ornamentu.

Najczęstsze błędy przy zamawianiu dużych profili

1. Zgadywanie narożnika przez podmianę 51 na 52. Działa dla 1.51.400, ale nie dla 1.51.301, do której karta wskazuje 1.52.299. Zawsze sprawdzaj sekcję pasujących narożników na karcie listwy.

2. Mylenie wysokości z grubością. W kartach Gaudi wysokość to szerokość pasa na ścianie, nie wysunięcie z tynku. Pomyłka daje profil zupełnie innej skali niż planowany.

3. Zamówienie samych listew na kompozycję z narożnikami. Narożniki stoją w osobnej kategorii i nie dodają się automatycznie. Bez nich zostaje cięcie pod 45 stopni.

4. Zamówienie FLEX bez podania promienia. Karta 1.51.377 FLEX wprost prosi o zapytanie mailowe, bo każdy egzemplarz ma indywidualny promień gięcia.

5. Malowanie farbą z rozpuszczalnikiem. Karty mówią o farbach wodnych i bez rozpuszczalników. Nawet jedna warstwa nitro potrafi nieodwracalnie uszkodzić powierzchnię poliuretanu.

6. Brak zapasu narożników. Listwę można dociąć, narożnik nie ma tolerancji. Jeden uszkodzony element zatrzymuje montaż całej ramy do czasu kolejnej dostawy.

7. Dobór profilu bez sprawdzenia krzywizny ściany. Grubszy profil jest sztywniejszy i pokazuje każdą falę tynku. Dwumetrową łatę przykłada się do ściany przed zamówieniem, nie po.

Produkty do kompozycji z profili Gaudi

Do dużych ram na ścianie najczęściej wychodzą dwa komplety. Pierwszy to listwa 1.51.400 plus narożnik 1.52.400, czyli para o identycznym numerze wzoru. Drugi to listwa 1.51.301 z okazałym narożnikiem 1.52.299, przeznaczony do wnętrz o większej skali.

Po najgłębszy cień sięgnij po 1.51.308 i wybierz zakończenie spośród sześciu narożników z jej karty. Wariant pośredni to 1.51.312, a na ramy wewnętrzne 1.51.322 albo 1.51.338. Do kolumn i łuków przewidziana jest 1.51.377 FLEX, zamawiana po ustaleniu promienia gięcia.

Do samego montażu potrzebny jest jeszcze klej montażowy oraz masa do wypełnienia łączeń. Wszystko to znajdziesz w kategorii kleje i akcesoria, gdzie preparaty są opisane pod kątem podłoża.

Jeżeli wciąż wahasz się między markami, porównanie Gaudi z konkurencją z naszej oferty znajdziesz we wpisie Gaudi Decor czy Orac Decor, a szersze spojrzenie na zastosowania całej linii w poradniku o listwach ściennych Europlast.

Który profil ścienny Gaudi jest największy?

Spośród omawianych modeli najszerszy pas ma 1.51.377 FLEX: karta podaje 5,20 cm wysokości. Wśród listew prostych, nieelastycznych, największa jest 1.51.400 z wysokością 4,5 cm. Największe wysunięcie ze ściany ma natomiast 1.51.308, którego karta podaje grubość 2,0 cm. To trzy różne odpowiedzi na trzy różne pytania: o szerokość pasa, o szerokość w wersji giętej i o głębokość cienia.

Czy każdy narożnik 1.52 pasuje do każdej listwy 1.51?

Nie. Każda listwa ma na karcie własną listę pasujących narożników i te listy są różnej długości. 1.51.400 ma jeden wskazany narożnik, 1.51.312 trzy, a 1.51.308 aż sześć. Numer wzoru narożnika nie musi być zgodny z numerem listwy: do 1.51.301 karta wskazuje 1.52.299, a nie 1.52.301. Przed zamówieniem otwórz kartę konkretnej listwy i wybierz zakończenie z wymienionych tam pozycji.

Po co jest wersja FLEX, skoro poliuretan i tak się trochę gnie?

Zwykły profil poliuretanowy ugina się minimalnie i tylko po to, żeby nadążyć za niewielką falą tynku. Wersja FLEX jest wykonana tak, żeby przyjąć konkretny promień łuku, kolumny albo półkolumny bez pracy materiału po sklejeniu. Karta 1.51.377 FLEX zaznacza, że każdy egzemplarz ma indywidualny promień gięcia, dlatego producent prosi o kontakt mailowy przed zamówieniem. Zmierz promień swojego łuku i podaj go razem z numerem modelu.

Czym pomalować listwy Gaudi Decor, żeby nie uszkodzić powierzchni?

Farbami wodorozcieńczalnymi, czyli bez rozpuszczalników organicznych. Tak formułują to karty produktów: 1.51.312, 1.51.321 i 1.51.338 mówią o farbach wodnych, 1.51.308 i 1.51.322 o farbach bez rozpuszczalników. Gruntowanie nie jest potrzebne, bo profile wychodzą z fabryki pokryte białą farbą albo białym podkładem. Nakładaj dwie cienkie warstwy zamiast jednej grubej, a zdobione narożniki maluj pędzlem, żeby nie zalać rysunku ornamentu.