Są ściany, na których zdobiony profil od razu przegrywa. Prosty salon, jasna ściana, mało mebli i listwa z ornamentem wygląda jak cytat z innego wnętrza. W kategorii Creativa listwy naścienne leży odpowiedź na taką sytuację: rodzina profili całkowicie gładkich, bez rysunku i bez wałka. Ich zadaniem nie jest ozdobienie ściany, tylko narysowanie na niej podziału.

W tym poradniku pokazujemy, co gładki profil robi ze ścianą optycznie, czym LPC-02 różni się od LPC-03, jak dobrać szerokość lica do metrażu ściany, jak rozplanować siatkę ram z odstępami od sufitu, cokołu i narożnika, jak pomalować listwę i ścianę na jeden kolor oraz jak połączyć gładką ramę z lamelami i panelem. Wszystkie wymiary pochodzą z kart produktów w sklepie.

Najkrótsza odpowiedź: który gładki profil Creativa

Jeżeli chcesz skrócić decyzję do jednego akapitu, wybierasz według szerokości lica, czyli tego, ile milimetrów listwy widać na ścianie od frontu:

• Najcieńsza kreska, nowoczesna ściana, ramy o boku poniżej metra. Bierzesz Creativa LPC-03 o licu 2,2 cm i grubości 1 cm. To najdrobniejszy profil w tym zestawieniu.
• Dyskretna rama, ale z odrobiną cienia. Creativa LPC-42, lico 2,5 cm przy grubości 1,3 cm, albo Creativa LNG-21, lico 3 cm przy 1,6 cm.
• Standardowa rama w salonie i jadalni. Creativa LPC-02 o licu 4 cm i grubości 1,8 cm. To najbezpieczniejszy środek całej rodziny.
• Duża ściana, wysoki sufit, mało podziałów. Wchodzisz w przedział 6,5 do 8 cm: LNG-02, LNG-16 lub LNG-12.
• Podział ściany na strefy, boazeryjny pas, ściana w kamienicy. Najszerszy w tej rodzinie Creativa LPC-21 o licu 9,2 cm.

Cała rodzina ma w karcie ten sam opis wykończenia: powłoka podkład i przygotowanie do malowania. Kolor jest więc twoją decyzją, nie decyzją producenta.

Czym profil gładki różni się optycznie od profilowanego

Różnica nie polega na tym, że jeden jest ładniejszy, tylko na tym, że każdy rozprasza światło inaczej i przez to co innego robi ze ścianą.

Profil zdobiony ma własne cienie wewnętrzne. Wałek, wklęsłość, uskok: każdy z nich łapie światło pod innym kątem i tworzy wewnątrz listwy kilka linii jasnych i ciemnych. Z dwóch metrów oko czyta to jako gruby, plastyczny element, który konkuruje o uwagę z resztą wnętrza.

Profil gładki ma tylko jeden cień, zewnętrzny. Płaskie lico odbija światło równomiernie, więc listwa czyta się jako jednolita taśma, a jedyny cień to wąska kreska na styku ze ścianą, wynikająca z grubości. Oko nie widzi wtedy listwy jako przedmiotu, tylko linię wyrytą w ścianie.

Trzy praktyczne konsekwencje:

• Jest wybaczający dla nowoczesnego wnętrza. Nie wnosi stylu, wnosi geometrię. Nie musisz dopasowywać go do stolarki ani do epoki, bo nie ma epoki.
• Jest niewybaczający dla wykonania. Nie ma rysunku, który zamaskuje niedokładność, więc każde nierówne cięcie w narożniku widać jak na dłoni.
• Znika po pomalowaniu na kolor ściany, ale zostawia cień. Na tym opiera się cały efekt monochromatyczny opisany niżej.

Jeżeli ściana ma dostać wyraźny detal klasyczny, prowadzi to w stronę profili zdobionych i innych proporcji, rozpisanych we wpisie o proporcjach gzymsów i ram w nowoczesnej klasyce.

LPC i LNG: dwie serie, dwa materiały, dwie długości

Gładkie profile Creativy występują w dwóch seriach i to nie jest kwestia numeracji wzornika. Karty podają dla nich różny materiał i różną długość sztuki.

Seria LPC to według kart polistyren ekstrudowany, twarde tworzywo. Długość sztuki: 244 cm, czyli 2,44 mb. Do tej serii należą LPC-03, LPC-42, LPC-02 i LPC-21.

Seria LNG to według kart poliuretan. Długość sztuki: 240 cm, czyli 2,4 mb. Do tej serii należą LNG-21, LNG-02, LNG-16 i LNG-12.

Cztery centymetry różnicy brzmią jak drobiazg, dopóki nie liczysz sztuk na ścianę. Przy ramie o boku poziomym 240 cm profil LNG wychodzi dokładnie na styk, bez zapasu na docięcie, a profil LPC daje cztery centymetry luzu.

Właściwości w kartach obu serii opisano niemal identycznie: powłoka podkład, przygotowanie do malowania, odporność na wilgoć i uderzenia. Karty LNG-12 i LNG-16 mówią o odporności na wilgoć i skutki codziennego użytkowania.

Zalecany klej jest w całej ósemce ten sam: karty wskazują klej Creativa C300 i klej do łączeń C310. To rzadka sytuacja, bo w innych rodzinach Creativy zalecenia różnią się w obrębie jednej serii.

Tabela: gładkie listwy ścienne Creativa w liczbach z kart

Osiem gładkich profili od najwęższego do najszerszego lica. Pierwsza kolumna liczbowa to wysokość z karty, czyli szerokość widoczna na ścianie. Druga to szerokość z karty, czyli grubość, o jaką profil odstaje od tynku.

Grubość nie rośnie liniowo z licem. LNG-16 przy licu 7,6 cm ma 2,5 cm grubości, a szerszy od niego LPC-21 tylko 2,2 cm. LNG-16 rzuca więc głębszy cień niż profil szerszy od siebie. Przy ramach oglądanych z boku, na przykład w korytarzu, właśnie ta kolumna decyduje o wyrazistości podziału.

Jak dobrać szerokość profilu do wielkości ściany

Dwie liczby w karcie odpowiadają za różne rzeczy, a mylenie ich to najczęstszy powód rozczarowania po montażu.

Lico decyduje, jak grubą kreską rysujesz na ścianie. To jedyny parametr widoczny z drugiego końca pokoju.

Grubość odpowiada za cień. Profil o grubości 1 cm daje delikatną, prawie graficzną linię, a profil 2,5 cm wyraźny relief i przy świetle bocznym drugą, ciemną kreskę obok. Przy lampie ściennej albo świetle padającym pod ostrym kątem grubość zrobi więcej niż lico.

Prosta reguła doboru lica do skali ściany, sprawdzająca się w typowych mieszkaniach:

• Ściana do 3 m, sufit 250 cm. Lico 2,2 do 3 cm: LPC-03, LPC-42 albo LNG-21. Szerszy profil zje proporcje małej ściany.
• Ściana 3 do 4,5 m, sufit 250 do 270 cm. Lico 4 cm, czyli LPC-02. Najczęstszy przypadek w polskim mieszkaniu.
• Ściana 4,5 do 6 m, sufit powyżej 270 cm. Lico 6,5 do 8 cm: LNG-02, LNG-16 albo LNG-12. Cienka kreska w tej skali po prostu ginie.
• Ściana powyżej 6 m, sufit powyżej 290 cm. Lico 9,2 cm, czyli LPC-21. Profil pełni tu rolę pasa dzielącego ścianę, a nie ramki.

Druga reguła, ważniejsza od pierwszej: lico ramy nie powinno być szersze od lica listwy przypodłogowej w tym samym pokoju. Rama grubsza niż cokół wywraca hierarchię wnętrza. Przy przypodłogowej 8 cm ramy z lica 4 cm są bezpieczne, z lica 9,2 cm już nie.

Tę samą analizę dla innej marki rozłożyliśmy we wpisie o cienkich listwach ściennych Mardom do ram.

Jak zaplanować siatkę ram, żeby nie wyszła przypadkowa

Ramy z gładkiego profilu wyglądają dobrze albo źle z jednego powodu: albo widać w nich system, albo widać, że ktoś przykleił prostokąty tam, gdzie było miejsce. System budujesz w trzech krokach, zanim otworzysz klej.

Krok pierwszy: policz, ile ram ma być na ścianie. Zaczynasz od liczby, nie od wymiaru ramy. Ściana do 3 m: dwie ramy. Ściana 3 do 4,5 m: trzy. Powyżej 5 m: cztery. Nieparzysta liczba działa lepiej, gdy ściana ma wyraźny środek, na przykład kanapę albo kominek.

Krok drugi: ustal jedną proporcję i trzymaj się jej we wszystkich ramach. Ramy pionowe o proporcji 2 do 3 albo 3 do 4 są uniwersalne. Ramy poziome sprawdzają się nad kanapą i łóżkiem. Nie mieszaj w jednej ścianie pionów i poziomów bez powodu, bo wtedy nie ma siatki, jest zbiór.

Krok trzeci: wybierz jeden odstęp między ramami i jeden margines zewnętrzny. Odstęp między sąsiednimi ramami mieści się zwykle w przedziale 10 do 20 cm i musi być mniejszy niż margines od krawędzi ściany. Inaczej ściana rozpada się optycznie na osobne kawałki.

Szkielet przenieś na ścianę ołówkiem i poziomicą, zanim cokolwiek utniesz na wymiar. Przelicznik wymiarów i odstępów dla kompozycji z ramek opisaliśmy w poradniku o sztukaterii ściennej w ramki.

Odstęp od sufitu i od listwy przypodłogowej

Tu psuje się najwięcej kompozycji, bo odruch podpowiada symetrię, a oko oczekuje czegoś innego.

Od góry. Górna krawędź ramy zostawia wyraźny oddech do sufitu albo gzymsu. Przy wysokości 250 cm to 20 do 30 cm, przy suficie 270 do 300 cm rośnie do 30 do 40 cm. Gdy na styku ściany i sufitu jest gzyms, odstęp liczysz od jego dolnej krawędzi, bo gzyms już zabrał część ściany.

Od dołu. Do listwy przypodłogowej zostawiasz mniej miejsca niż do sufitu, typowo 12 do 20 cm. Powód jest optyczny: rama w geometrycznej połowie wysokości ściany wygląda, jakby zsuwała się w dół. Podniesienie kompozycji nieco wyżej daje wrażenie, że ściana stoi prosto.

Zasada do zapamiętania: odstęp górny większy od dolnego, dolny większy od odstępu między ramami. Trzy liczby w tej kolejności dają czytelną kompozycję niezależnie od lica.

Wyjątek: gdy ramy mają zastąpić boazerię i tworzyć pas w dolnej części ściany, dolny odstęp schodzi do 5 do 10 cm, ramy są niskie i szerokie, a nad nimi zostaje duża pusta płaszczyzna.

Odstęp od narożnika, okna i drzwi

Narożnik jest bezlitosny dla gładkiego profilu: pokazuje każdy błąd wymiarowy w skali całej ściany.

Od narożnika zostaw co najmniej tyle, ile wynosi odstęp między ramami, a najlepiej półtora raza tyle. Rama zbyt blisko rogu wygląda, jakby została ucięta przez ścianę. Przy odstępie międzyramowym 15 cm margines 20 do 25 cm wygląda zamierzenie.

Przy ościeżnicy drzwi nie kombinuj z wąskimi paskami ściany. Jeżeli między framugą a najbliższą ramą zostaje mniej niż 15 cm, przesuń całą siatkę albo zmniejsz liczbę ram o jedną.

Przy oknie górna krawędź ram powinna leżeć w jednej linii z górną krawędzią otworu okiennego albo wyraźnie od niej odbiegać. Różnica dwóch, trzech centymetrów to najgorszy wybór, bo oko odczyta ją jako krzywiznę, a nie zamierzony układ.

Ta sama logika działa przy włącznikach i gniazdkach. Jeżeli gniazdko wypada w polu przyszłej ramy, przesuwasz ramę, a nie przycinasz profil wokół osprzętu.

Listwa i ściana w jednym kolorze: efekt monochromatyczny

To kąt, dla którego w ogóle sięga się po profil gładki. Malujesz ścianę i listwy dokładnie tym samym kolorem, znika kontrast barwy i zostaje wyłącznie kontrast światła.

Profil odstaje od ściany o swoją grubość, więc górną krawędzią łapie więcej światła, a pod dolną rzuca cień. Przy tym samym kolorze oko nie widzi listwy jako obcego elementu, tylko delikatne wypukłości w płaszczyźnie ściany. Efekt jest spokojny i działa nawet tam, gdzie biała rama na kolorowej ścianie byłaby za mocna.

Trzy warunki, bez których to nie zadziała:

• Farba musi być matowa albo o niskim połysku. Satyna odbija światło punktowo i profil zaczyna błyszczeć inaczej niż tynk. Mat wyrównuje obie powierzchnie.
• Kolor musi mieć nasycenie. Na czystej bieli cienie są tak słabe, że kompozycja ginie. Efekt wychodzi najlepiej na kolorach średnio ciemnych: greige, szałwia, głęboki beż, grafit.
• Grubość znaczy więcej niż lico. Cały efekt opiera się na cieniu, więc do monochromu celuj w LNG-16 o grubości 2,5 cm albo LPC-02 o grubości 1,8 cm, a nie w najcieńszy LPC-03.

Wariant odwrotny, listwa jaśniejsza od ściany, też działa, ale to już kompozycja kontrastowa. Wtedy o efekcie decyduje lico, bo widać barwę, a cień jest dodatkiem.

Jak malować gładki profil na ścianie

Karty wszystkich ośmiu modeli podają powłokę podkład i informację, że listwa jest przygotowana do malowania. Karta LPC-42 dodaje wprost: farbami bez rozpuszczalników. Ta sama zasada wraca w przewodniku montażowym Creativy na kartach produktów.

Kolejność, która daje najczystszy efekt monochromatyczny:

1. Pomaluj listwy przed montażem, jedną warstwą, na płasko. Malowanie przyklejonego już profilu kończy się zaciekami na ścianie.
2. Zamontuj ramy i uzupełnij styki klejem do łączeń, o którym piszemy niżej. Poczekaj, aż wyschną.
3. Pomaluj ścianę razem z listwami ostatnią warstwą, wałkiem po płaszczyźnie i pędzlem po profilu. To ta warstwa scala listwę ze ścianą i zamyka mikrorysę na styku.

Największy błąd to odwrotna kolejność: najpierw ściana na gotowo, potem listwy. Każdy styk profilu z tynkiem zostaje wtedy widoczny jako cienka linia w innym odcieniu. Szerzej o farbie i gruntowaniu pisaliśmy w poradniku czym i jak malować sztukaterię oraz listwy.

Łączenia i narożniki ramy

Prostokątna rama to cztery cięcia pod 45 stopni i cztery narożniki, w których nic nie może się rozjechać. Przy profilu gładkim jest to trudniejsze, bo nie ma ornamentu, który przejmie uwagę.

Co pomaga:

• Tnij dopiero po narysowaniu ramy na ścianie. Wymiar bierzesz z ołówkowej linii, nie z projektu. Przekątne rzadko się zgadzają.
• Tnij zawsze z jednej strony profilu. Przy licu 2,2 cm i grubości 1 cm milimetr odchyłki w kącie daje na styku widoczną szparę. Skrzynka uciosowa albo pilarka z nastawą kątową robi tu całą robotę.
• Sklejaj narożnik przed przyklejeniem do ściany. Dwa docięte końce łączysz klejem do łączeń, a dopiero gotowy narożnik montujesz. Ten klej służy do styków, nie do mocowania listwy do tynku.
• Nadmiar kleju zbieraj wilgotną szmatką od razu. Zaschnięty grzbiet na gładkim licu widać po pomalowaniu wyraźniej niż przed.

Technikę cięcia pod kąt rozpisaliśmy krok po kroku w poradniku o cięciu listew pod kątem 45 stopni. Zasady są te same przy podłodze i na ścianie.

Profil gładki obok lameli

Lamele i gładka rama to zestawienie łatwe do przesadzenia, bo oba elementy operują linią pionową. Reguła: jedna ściana dostaje lamele, sąsiednie dostają ramy. Mieszanie obu na jednej płaszczyźnie kończy się chaosem.

Gdzie gładki profil realnie pomaga przy lamelach:

• Jako obramowanie pola lameli. Wąski profil wokół pola lamelowego domyka jego krawędzie i sprawia, że wygląda ono na zaplanowane, a nie ucięte. Pasują tu LPC-03 albo LPC-42, bo nie konkurują z rytmem listew.
• Jako kontynuacja podziału na sąsiedniej ścianie. Jeżeli lamele kończą się w narożniku, ustaw ramy tak, by ich górna krawędź leżała na wysokości górnej krawędzi lameli.
• Jako poziomy pas oddzielający strefę lameli od reszty ściany. Tu ma sens szeroki profil: LNG-12 albo LPC-21.

Nie prowadź gładkiej ramy tak, by profil dotykał listew lamelowych. Grubość lameli jest zwykle większa i na styku powstaje uskok, którego nie da się ładnie zamknąć. Porównanie obu rozwiązań opisaliśmy we wpisie lamele czy panele 3D na ścianę.

Profil gładki obok panelu ściennego

Z panelem gładka listwa gra inaczej niż z lamelami, bo panel jest płaszczyzną z fakturą, a nie rytmem linii.

Najbezpieczniejszy układ to podział poziomy. Panel zajmuje dolną część ściany do 90 albo 110 cm, gładki profil o szerokim licu zamyka go od góry jako pas, a nad pasem zostaje pomalowana ściana. To współczesna wersja podziału boazeryjnego, dobra w jadalni, przedpokoju i sypialni.

Drugi układ to ramy jako tło dla panelu. Panel obejmuje jedną wydzieloną strefę, na przykład ścianę za telewizorem, a ramy porządkują ściany sąsiednie. Warunek: ramy i panel w tym samym kolorze albo w bliskich odcieniach.

Czego unikać. Nie ustawiaj ram na płaszczyźnie panelu z fakturą. Przyleganie jest niepełne, styk zostaje nierówny, a rama traci sens, bo tło samo w sobie jest wzorem.

Wariant odwrotny, listwy ścienne jako główny motyw zamiast lameli, opisaliśmy w poradniku listwy ścienne zamiast lameli.

Montaż na klej: C300 i C310 z kart produktów

Karty wszystkich ośmiu profili wskazują ten sam zestaw: klej Creativa C300 oraz klej do łączeń Creativa C310. Pełnią różne funkcje i nie zastępują się nawzajem.

C300 mocuje listwę do ściany. Karty opisują go jako klasyczny biały klej montażowy o dobrej przyczepności do typowych podłoży budowlanych.

C310 wykonuje połączenia między listwami. Nakładasz go na docięte końce w narożnikach ramy i na styki długich boków.

Praktyczna kolejność przy ramie:

1. Odpyl i sprawdź podłoże. Ściana musi być sucha, nośna i bez pyłu po szlifowaniu gładzi. Świeżo szlifowana gładź bez gruntu to najczęstszy powód odklejania się listew.
2. Nanieś C300 na spód profilu i dociśnij do ściany po ołówkowej linii.
3. Zetknij narożniki i wypełnij styki C310, zbierając nadmiar od razu.
4. Odczekaj do pełnego związania przed malowaniem.

Pełną ofertę preparatów znajdziesz w kategorii kleje i akcesoria. Jeżeli listwa mimo wszystko odeszła od ściany, przyczyny i naprawę opisaliśmy w poradniku o odklejonej listwie.

Ile listwy zamówić na kompozycję ram

Liczenie ram różni się od liczenia obwodu pokoju: w każdej ramie masz cztery cięcia pod kątem i każde zjada materiał.

Sposób, który się sprawdza:

1. Policz obwód jednej ramy, czyli dwa boki pionowe plus dwa poziome, w metrach.
2. Pomnóż przez liczbę ram. To twoja długość netto.
3. Dolicz zapas na cięcia pod kąt. Przy ramach o obwodzie do 4 m wystarcza 10 procent, przy wielu mniejszych ramach licz 15 procent.
4. Podziel przez długość sztuki i zaokrąglij w górę. Seria LPC: 2,44 mb. Seria LNG: 2,4 mb. Tu różnica czterech centymetrów potrafi zmienić liczbę sztuk.

Przykład: cztery ramy 80 na 120 cm to obwód 4 m każda, czyli 16 m netto. Z zapasem 15 procent wychodzi 18,4 m, czyli 8 sztuk zarówno w LPC-02, jak i LNG-02, przy czym w LNG zapas na docinki jest o pół metra mniejszy.

Zamawiaj całość jednorazowo. Dokupione później sztuki, przechowywane pionowo, mogą mieć minimalne wygięcie, którego na gładkim licu nie ukryjesz.

Najczęstsze błędy przy gładkich ramach

1. Za szeroki profil na małej ścianie. Lico 8 cm na ścianie 280 cm zamienia ramę w ciężką obwódkę i pokój wygląda na mniejszy.

2. Ramy w geometrycznym środku wysokości ściany. Kompozycja wygląda wtedy na osuniętą w dół. Podnieś ją, zostawiając mniej miejsca u dołu niż u góry.

3. Różne odstępy między ramami. Oko wyłapuje różnicę już od dwóch centymetrów. Jeden powtórzony odstęp jest ważniejszy niż wymiar samych ram.

4. Malowanie listew po pomalowaniu ściany. Styk zostaje widoczny i monochrom przestaje działać. Ostatnia warstwa idzie na ścianę i listwę razem.

5. Mieszanie profilu gładkiego ze zdobionym na jednej ścianie. To dwa różne języki. Jeżeli chcesz ornamentu, zrób całą ścianę ornamentem.

6. Klejenie na świeżo szlifowaną, niezagruntowaną gładź. Pył działa jak warstwa rozdzielająca i listwa odchodzi w narożniku po kilku tygodniach.

7. Docinanie profilu wokół gniazdka albo włącznika. Gładka listwa nie ma jak zamaskować objazdu. Przesuń całą ramę.

8. Zamawianie bez zapasu na cięcia. Cztery cięcia na ramę to realna strata materiału i najczęstszy powód dokupowania jednej sztuki.

Produkty do gładkich ram na ścianie

Do cienkich, graficznych podziałów bierzesz Creativa LPC-03 o licu 2,2 cm albo Creativa LPC-42 o licu 2,5 cm. Środek gamy to Creativa LPC-02 o licu 4 cm, a jego poliuretanowy odpowiednik o zbliżonej skali to Creativa LNG-21 o licu 3 cm.

Na duże ściany i wysokie sufity wchodzą profile szersze: LNG-02 o licu 6,5 cm, LNG-16 o licu 7,6 cm i największej w zestawieniu grubości 2,5 cm, LNG-12 o licu 8 cm oraz LPC-21 o licu 9,2 cm, który sprawdza się jako pas dzielący ścianę na strefy.

Do montażu potrzebujesz obu preparatów z kart: kleju montażowego C300 i kleju do łączeń C310, dostępnych w kategorii kleje i akcesoria. Szerszy przegląd oferty marki opisaliśmy w poradniku sztukateria Creativa jako dekoracja wnętrza.

Jaka szerokość listwy do ram w nowoczesnym salonie?

W salonie o ścianie 3 do 4,5 m i suficie 250 do 270 cm najlepiej sprawdza się lico 4 cm, czyli Creativa LPC-02. Przy mniejszych ścianach schodzisz do 2,2 do 3 cm: LPC-03, LPC-42 lub LNG-21. Powyżej 4,5 m ściany wchodzisz w 6,5 do 8 cm. Dodatkowe ograniczenie: lico ramy nie powinno być szersze niż lico listwy przypodłogowej w tym samym pokoju.

Czym różni się Creativa LPC-02 od LPC-03?

Wymiarami. Karta LPC-02 podaje lico 4 cm i grubość 1,8 cm, karta LPC-03 lico 2,2 cm i grubość 1 cm. Obie sztuki mają 244 cm długości, oba modele karty opisują jako polistyren ekstrudowany z powłoką podkładową i tym samym zalecanym klejem C300 oraz C310. LPC-02 daje wyraźniejszą ramę i głębszy cień, LPC-03 rysuje cienką, dyskretną kreskę.

Czy gładką listwę ścienną Creativa trzeba pomalować?

Karty wszystkich ośmiu opisywanych modeli podają powłokę podkład i informację, że listwa jest przygotowana do malowania. To znaczy, że profil trafia do ciebie zagruntowany, a nie w kolorze docelowym, więc malowanie jest częścią montażu, nie opcją. Karta LPC-42 dodaje, że do wykończenia stosuje się farby bez rozpuszczalników.

Czy gładkie listwy pasują do ściany z lamelami?

Tak, pod warunkiem, że nie leżą na tej samej płaszczyźnie. Sprawdzone układy to obramowanie pola lameli cienkim profilem, ramy na sąsiedniej ścianie w linii z górną krawędzią lameli oraz szeroki profil poziomy oddzielający strefę lameli od reszty ściany. Rama dotykająca samych listew lamelowych kończy się widocznym uskokiem.